مرغ در راه او پر اندازد

شاعر : خواجوي کرماني

شمع در پاي او سر اندازدمرغ در راه او پر اندازد
شور در تنگ شکر اندازدپسته‌ي شور شکر افشانش
خويش را از کمر در اندازدهر که چون افعيش کمر گيرد
خواب در چشم عبهر اندازدگرد مه جادويش فسون در باغ
تاب در جان ساغر اندازدچون لبش عکس در قدح فکند
چون ز شب سايه بر خور اندازدنيم شب راه نيمروز زند
سيم پالوده بر زر اندازدسيم پالاي چشم ما هر دم
جامه‌ي موج در براندازدمردم بحر از آب ديده‌ي ما
که عقاب فلک پر اندازددر هواي تو چون پرد خواجو